Dienstag, 27. April 2010

hayat

hayat normal akışında devam ederken, ve küçük, minicik problemler aklımızı karıştırırken, birden birşey olur, zaman durur...
hiç beklenmedik bir anda, birden bire birini, çok sevdiğin, canının parçası birini hem de hiç beklemediğin bir anda kaybedebileceğini anlamak, bu ihtimalle burun buruna gelmek, herşeyi sıfırlıyor... bambaşka meselelerle uğraşırken sadece yaşıyor olmak, nefes alabiliyor olmak ve sağlıklı olmak klişelerin de ötesinde ve gerçekten hayatın özüymüş meğerse ve bunu gerçekten yaşayıp anlamakla hak vermek arasında dağlar kadar fark varmış...

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen