son günlerde oyle mucizeler yasıyorum ki ben bile sasırıyorum olanlara...

bu aslında bıraz da mucızeden anladıgım seyin degismesinden de kaynaklanıyor sanırım...

illa ki cok buyuk degisimler, 'cornerstone' olaylar yasanmasına gerek yokmus bir olayı, anı, tecrübeyi mucize olarak adlandırmak icin. kaldı ki olayın, anın, yasantının buyuklugunu yine bizim algımız belirliyor aslında

ornegin uyku esnasında bırden ruya bıle gormeden cok buyuk bır mutluluk duyarak gulumsemek bır mucize, tam aklından gecırdıgın ve keske oyle bır sansa sımdı de sahıp olsam dedıgın bır fırsatın ertesı gun mail kutuna dusmesı de

ve senı cevreleyen onlarca guzel ruh oldugunu farketmen de...